مطالعات خط مشی آموزشی

به سوی تمهید ساختار و نظام عادلانه آموزشی به عنوان مقدمه امر تعلیم و تربیت

مطالعات خط مشی آموزشی

به سوی تمهید ساختار و نظام عادلانه آموزشی به عنوان مقدمه امر تعلیم و تربیت

طبقه بندی موضوعی

۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «2030» ثبت شده است

پس از آنکه سخنرانی آقای #رحیم_پور_ازغدی در روزنامه کیهان منتشر و متعرض مسئله 2030 شد، وزیر محترم آموزش و پرورش در توئیت خود واکنش نشان داد و ضمن رد ادعای #استمرار_آموزش_2030 در کشور، دامن زنندگان به این ادعا را تهدید کرد. سایت وزارت آموزش و پرورش نیز در روز یکشنبه (1396/10/3) نسبت به این سخنرانی واکنش نشان داد :  yon.ir/p0280


🔹 اما لازم است در این خصوص نکاتی طرح شود:


1️⃣ آموزش 2030 صرفا یکی از محورهای 17گانه #سند_توسعه_پایدار 2030 است و عمده نقدهای منتقدان در خصوص 2030 ناظر به محورهای مختلف سند توسعه پایدار 2030 است. نکاتی از قبیل آموزش های جنسی صرفا در محور چهارم (آموزش 2030) محدود نمی شود. پس نقد منتقدان صرفا ناظر به سند آموزش 2030 نیست. 


2️⃣ سند آموزش 2030 گرچه ناظر به آموزش است اما صرفا متوجه آموزش و پرورش کشور نمی شود. اما مشخص نیست که چرا از ابتدا تا کنون، در مواجهه با نقدهای ناظر به آموزش 2030، صرفا وزارت آموزش و پرورش خود را مخاطب می دانسته و همواره در پی پاسخ بوده است. گرچه یکی از پیگیری کنندگان اصلی سند ملی آموزش 2030 و مسئول تشکیل کارگروه ملی سند آموزش 2030 در کشور، وزارت آموزش و پرورش بوده است اما این در حالی است که در تدوین پیش نویس سند ملی آموزش 2030 نهادهای دیگری جمهوری اسلامی ایران نیز مشارکت داشته اند اما معمولا خود را پاسخگو و مخاطب این نقدها ندانسته اند. 


3️⃣ آنچه منتقدان عموما در حوزه تداوم 2030 طرح می کنند، مصادیقی است که به لحاظ محتوایی با جریان 2030 مطابقت دارد و همان روح را دنبال می کند. قطعا همه می دانند که پس از واکنش شورای عالی انقلاب فرهنگی در خرداد 1396 و لغو مصوبه تشکیل کارگروه ملی آموزش 2030 در تیرماه 1396، هیچ جریان رسمی قانونی برای پیگیری آموزش 2030 وجود ندارد. 


4️⃣ هم منتقدان و هم وزیر محترم آموزش و پرورش لازم است بدانند که گرچه آموزش 2030 به  آن روال رسمی قبل، پیگیری نمی شود اما این به معنای استمرار نداشتن آموزش 2030 چه در فضای بین الملل و چه در فضای داخلی نیست. چرا که هم سازوکارهای حکمرانی بین المللی در جریان هستند و هم در داخل، حرکت هایی برای تداوم این جریان وجود دارد. به طور مثال می توان به فعالیت های #کمیسیون_ملی_یونسکو اشاره داشت (قطعا آنچه مطرح می شود ناظر به همراستایی فعالیت هاست و نگارنده قصد اعلام همراستایی انگیزه مسئولان این کمیسیون با جریان سلطه را ندارد):


🔹 پس از تدوین چارچوب اقدام پاریس 2015، کمیسیون ملی یونسکو در ایران، فعالانه با تشکیل 30 کارگروه اقدام به تدوین پیش نویس سند ملی آموزش 2030 کرد و در آذر 1395 از آن رونمایی کرد. 


🔹 کمیسیون ملی یونسکو در ایران گرچه نظر رهبر معظم انقلاب و شورای عالی انقلاب فرهنگی را در پیگیری این مسئله مطاع اعلام کرد اما در عمل، همراستا با همان محتوا به فعالیت پرداخت. به طور مثال پس از اعلام نظر شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز، این کمیسیون در خصوص نگارش کنوانسیون جهانی تایید و به رسمیت شناختن صلاحیت های تحصیلی (مطابق راهبرد دوم و پنجم بند 45 چارچوب اقدام پاریس) به فعالیت و تعامل با یونسکو پرداخت و در این زمینه مشارکت کرد. این کنوانسیون قرار است در سال 2019 به تصویب نهایی برسد.


🔹 پیگیری برخی از محورهای آموزش 2030 در قالب تدوین برنامه و بودجه 2018-2021 برای کسب حمایت های یونسکو ذیل برنامه چهارساله این سازمان بین المللی. 


🔹 در سی و نهمین کنفرانس عمومی یونسکو (آبان ماه 1396)، رخدادهای مهمی در حال وقوع بود که سایت کمیسیون ملی یونسکو ترجیح داد بخش حساسیت برانگیز این رخداد بین المللی را منعکس نکند و از خبر مندرج در سایت خود حذف کرد. اما رخدادهای مهمی که حذف شدند: اول نوامبر ( با موضوع: تقویت پاسخگویی نسبت به اجرای آموزش 2030)؛ 6 نوامبر (با موضوع: ارائه گزارش روند جهانی آزادی بیان و توسعه رسانه ای). این دو رخداد که در داخل می توانند موجب بروز حساسیت هایی شوند، از خبر فارسی سایت کمیسیون حذف شدند. گویا کمیسیون تمایل ندارد جامعه ایرانی از کنفرانسی که اعضای این کمیسیون برای آن برنامه ریزی کرده و در آن حضور داشته اند، مطلع شود.



برای آگاهی از جزئیات و مستندات این تحلیل می توانید به کانال حکمرانی آموزش 2030 مراجعه کنید: 

@governance2030


  • محمد صادق تراب زاده جهرمی

ادبیات حقوق بین الملل دارای محتوایی بسیار متفاوت از مباحث حقوق اساسی و ... در داخل کشور دارد. به نحوی که می توان ترکیبی از حقوق-سیاست-مدیریت را در آن مشاهده کرد. از این جهت، قرابت ادبیات حکمرانی با ادبیات حقوق بین الملل مشهود است. لذا برای تبیین بیشتر حکمرانی آموزش 2030 به نکاتی از زاویه حقوق بین الملل اشاره می شود.
از زاویه حقوق بین الملل، می توان قطعنامه ها و اسناد بین المللی را به دو نوع تقسیم کرد:
  1. درون سازمانی و ناظر به مصوبه مجمع عمومی که برای اعضا، ماهیت الزام آور دارد.
  2. برون سازمانی که مخاطب بیرونی دارد و خود بر دو نوع است:
       2.1. قطعنامه ها و اسناد اعلامی در بردارنده قواعد بین الملل موجود از قبیل اعلامیه حقوق بشر 1948 یا اعلامیه حقوق کودک 1989 که همگی ماهیتی الزام آور برای پذیرندگان دارند.
       2.2. قطعنامه ساده که توصیه ای و غیرالزامی هستند. در این اسناد معمولا به اعلام و بیان افکار پرداخته می شود و البته گاهی نیز به اعلام قواعد بین الملل الزام آور اختصاص می یابد. در واقع، گاهی این اسناد، الزام آور نیستند بلکه قواعد و محتوای آن ها ایجاد الزام می کنند. به نظر می رسد بیانیه اینچئون و چارچوب اقدام پاریس نیز در این نوع از اسناد، طبقه بندی می شوند.

توصیه نامه هایی که از این جنس به شمار می روند، بر مبنای اساسنامه هر سازمان صادر می شوند و کشورها ملزم هستند تا با حسن نیت آن را بررسی کنند و در صورت عدم تمایل به اجرا، دلایل خود را بیان کنند. از این رو، در صورت عدم اجرا نیز امکان بازخواست نسبت به ادله عدم اجرا را با خود دارند. نقش چنین اسنادی در حداقل کارکرد خود، اعلام یا تثبیت قواعد موجود یا شکل دهی به قواعد عرفی جدید است. در حقیقت، چنین قواعدی سعی در عرف سازی یا هنجارسازی بین المللی دارند. به تعبیر دیگر، چنین قطعنامه ها، اسناد یا بیانیه هایی🗞، الزام سخت حقوقی ندارند بلکه الزام نرم حقوقی دارند. بند 2و3 ماده 12 کمیسیون حقوق بین الملل در مورد شناسایی قواعد عرفی اشاره دارد به اینکه قطعنامه یا بیانیه یک سازمان یا حتی یک کنفرانس بین چند کشور نیز می تواند اشعار به قواعد عرفی داشته باشد و آن را به عنوان عرف جهانی اعلام کند. در یک فرایند زمانی، ابتدا این توصیه نامه ها، در قالب قواعدی به عنوان عرف شکل گرفته، اعلام می شوند و به مرور در پی اجماع جهانی، تبدیل به اسنادی الزام آور (با درجه الزام آوری نرم) در عرصه بین الملل تلقی می شوند. برای اینکه چیزی به عنوان عرف و هنجار جهانی تلقی گردد، دو مولفه باید شکل گیرند:
               1. بیان قبول یک قاعده
              2. اجرای دولت ها بر اساس یک قاعده
بنابراین اسناد بین المللی در صورت اجماع در پذیرش و اجرای عمومی تبدیل به عرف ها و هنجارهای جهانی می شوند که حرکت علیه آن ها، موجب تولید فشار جهانی بر کشور متمرد می شود. در عین حال، به دلیل ماهیت شبه الزام آوری آن ها، اختیار عمل گسترده ای برای دولت ها در اجرای آن ها در نظر گرفته می شود. لکن نوع و شبکه قدرت یک کشور خصوصا قدرت رسانه ای، می تواند درجه الزام آوری و پاسخگویی کشور نسبت به چنین اسنادی را تحت تاثیر قرار دهد. قطعنامه ها یا بیانیه های یونسکو نیز دارای چنین قدرتی در هنجارسازی هستند و در عین حال همراه با لحاظ اختیار عمل برای کشور-هاست. حداقل عملی که دولت ها باید در این خصوص انجام دهند، تعهد به گزارشدهی در شکل و زمان مورد نظر یونسکوست. اما مکانیسم های حکمرانی هستند که می توانند به صورتی نرم، این حق اختیار عمل کشورها را مدیریت کنند.
در یک جمع‌بندی می توان دریافت که از زاویه حقوق بین‌الملل نیز اسنادی همچون بیانیه اینچئون و چارچوب اقدام پاریس در حوزه آموزش 2030 فاقد الزام‌آوری نبوده و بسته به میزان اجماع جهانی در یک فرایند عرف سازی و هنجارسازی بین‌المللی، فشارهای جهانی بر لزوم رعایت مفاد و قواعد چنین اسنادی به سوی کشورها از جمله جمهوری اسلامی ایران هدایت می‌شود. کشورها نیز داوطلبانه (چه از روی اشتیاق و چه از روی اکراه) به خاطر رفع چنین فشارهایی که تصویر بین‌المللی آن کشور و به تبع سایر روابط بین‌الملل آن را متأثر می‌سازد، به یکی از این دو انتخاب دست می زنند:
                  💎یا به چنین فشارهایی تن می‌دهند و آن قواعد را اجرا می‌کنند
                  💎و یا اینکه در قبال مقاومت شان، هزینه‌های بین‌المللی پرداخت میکنند. این هزینه ها به طور مثال، تحریم حقوق بشری به بهانه عدم توجه به حق آموزش انسان ها (اما با تفسیر اجماعی چارچوب اقدام) خواهد بود. اینکه چه زمانی از چنین مکانیسم ماشه ای🔫، به سمت کشوری شلیک شود، عمدتا تابع انتخاب کشور هدف نخواهد بود.

ارائه حق تحفظ بر یک بیانیه یا چارچوب اقدام که الزام‌آوری سخت ندارد گرچه یک امر نامتعارف بین‌المللی است و می تواند به دلیل کلی بودن، موجب اعتراض سایر کشورها یا سازمان‌های بین‌المللی شود اما می‌تواند به‌عنوان اقدامی هر چند ضعیف در جهت مخالفت با جریان عرف سازی و هنجارسازی بین‌الملل محسوب شود. ایجاد ائتلاف‌های منطقه‌ای یا موضوعی در جهان، ارائه تفسیر و Fact Sheet خود یا ائتلاف به‌صورت رسمی، حضور در نهادها یا فرایندهای تعیین اهداف، شاخص سازی و امثال آن، ازجمله راهکارهایی است که می‌تواند مانع اجماع در هنجارسازی یا کاهش هزینه های آن شود.
در کنار قطعنامه ها، بیانیه ها و اسنادی مشابه آن ها، می توان به «قوانین نمونه ای» اشاره کرد که به نوعی فرایند «تقلیدپذیری جهانی » را تشدید می کنند. به طور مثال سازمان ملل در حوزه مواد مخدر و پیشگیری از جرم، قوانین نمونه ای را تدوین می کند که عمدتا با نقش آفرینی جدی آمریکا همراه است و به کشورهای در حال توسعه برای الگوبرداری در طراحی قوانین داخلی شان توصیه و ارائه می شود. این نوع، تقلیدپذیری نیز شکل دیگری از اعمال حکمرانی خارجی به شمار می رود. مسلما قصد چنین تحلیلی، نفی تعامل خارجی نخواهد بود بلکه اولا فهم و آگاهی نسبت به فرایندهای حکمرانی جهانی و ثانیا مشارکت و تعامل فعال در عرصه بین الملل است. مسلما با تعامل منفعلانه باید پذیرای هر نوع اعمال نفوذ و قدرتی از بیرون مرزهای ملی بود.

🛎مطلب فوق، با استفاده از ارائه علمی جناب آقای دکتر حبیب زاده (عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و حقوق دانشگاه امام صادق علیه السلام) و به صورت برداشت آزاد تهیه شده است که هنوز برای تایید به ایشان ارائه نشده است.


https://t.me/education2030_governance

  • محمد صادق تراب زاده جهرمی

گزارش حاضر، نقدی است بر ابعاد حکمرانی و نفی استقلال ملی سند آموزش 2030 که توسط حلقه خط مشی مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه السلام تهیه شده است. در این گزارش، پس از معرفی و تاریخچه مختصری از سند آموزش 2030، برخی از زوایای کمتر مورد توجه قرار گرفته این سند، مورد اشاره قرار می گیرد. این گزارش در حال تکمیل بوده و نسخه نهایی نیز در آینده منتشر می شود. انتشار فعلی صرفاً به جهت درخواست های متعدد نسبت به تشریح ابعاد حکمرانی سند آموزش 2030 است.

دریافت
عنوان: متن گزارش نقد حکمرانی سند آموزش 2030
حجم: 1.34 مگابایت


  • محمد صادق تراب زاده جهرمی

در مفهوم پردازی عدالت آموزشی می توان به دو زاویه بحث پرداخت:

1️⃣ بحث از رشد متعادل فضایل اخلاقی و بارور سازی استعدادهای درونی

2️⃣توزیع عادلانه مواهب، فرصتها و دسترسی های آموزشی که در دسترسی های آتی و شان و بهره مندی های آینده مؤثرند.

✴️حال باید پرسید که سند آموزش 2030 چه تصوری از عدالت آموزشی را دنبال میکند؟

🔹سند آموزش 2030 از یک منظر، سند عدالت خواهی در آموزش است که بر مدار قرائت لیبرال از عدالت اجتماعی بنیان نهاده شده است. آموزش 2030 مبتنی بر حقوق و آزادی های اساسی انسانها از جمله حق آموزش برای همگان طراحی شده است. لذا اولا همگانی بودن و ایجاد دسترسی همه افراد (آموزش فراگیر) به آموزش موضوعیت دارد و ثانیا به جهت حفظ آزادیها و عدم تحمیل محتوای آموزشی، این دسترسی ناظر به آزادی در تحقق نیازهای آموزشی هر طبقه و گروه اجتماعی است.

🔹در عین حال باید توجه داشت که همه این محتواها قرار است توسعه پایدار را رقم زنند. توسعه پایدار سه رکن دارد: رکن اقتصادی، رکن اجتماعی و رکن زیست محیطی. تجلی حقوق بشر، صلح، تساهل و تسامح، دموکراسی، شهروندی و .... را میتوان در محتوای این سه رکن مشاهده کرد؛ ارزشهایی که تضمین کننده آزادی هاست.

🔹حال که دسترسی به آموزش آزاد برای همگان فراهم شد، لازم است به ساختار نظام آموزشی و تصمیم گیری آن نیز دقت کرد. چه تضمینی وجود دارد که اکثریت حاکم بر یک نظام آموزشی، این حق را به اقلیتهای مذهبی، سیاسی، اجتماعی و ... بدهند؟ هیچ چیز جز مشارکت خود آنان در تصمیم گیری آموزشی.

🔹بنابراین باید ساختار تصمیم گیری و مدیریت نظام آموزشی از یک ساختار بسته به یک ساختار باز تغییر کند تا امکان مشارکت همه آن گروهها در تصمیم گیری و مدیریت نظام آموزشی نیز فراهم شود. این امر، مستلزم نوعی دموکراتیزه کردن نظام آموزشی و حرکت به سمت ساختارهای شبکه ای و مکانیسمهای مشارکتی است. در این ساختارها دیگر دولت در عین اینکه بازیگر قدرتمندی است اما فاعل مطلق به شمار نمیرود.

🔹حضور اقلیتهای مختلف در نظام تصمیم گیری و مدیریت آموزش، نوعی نگاه قراردادگرا و غیر غایت محور را به آموزش کشور تحمیل میکند. از سوی دیگر فرض میشود به جهت اینکه اقلیتها معمولا در استضعاف بوده اند، توانمندی مشارکت و مقابله با قدرت سیاسی جریان حاکم را ندارند. لذا در آموزش 2030 بر توانمندسازی اقلیتها خصوصا در جهت نقش آفرینی اجتماعی و توان ایجاد تغییرات اجتماعی تاکید میشود.
 
🔹بنابراین آموزش 2030 هم ناظر به انتقال ارزش های لیبرال طراحی شده است و هم ناظر به تغییر نظام آموزشی به سمت نظامی غیرمتمرکز و دموکراتیک و در عین حال مبتنی بر تقویت و توانمندسازی اقلیت ها و نیروهای اجتماعی که امکان ایجاد تغییرات اجتماعی-فرهنگی-سیاسی وسیع و رادیکالی دارند. لذا باید منتظر تحولات اجتماعی عمیقی بود.

🔹و نکته آخر این است که ما با آموزش 2030 کدام نوع اقلیت سیاسی، فرهنگی، مذهبی، زبانی و.... را به رسمیت خواهیم شناخت؟

  • محمد صادق تراب زاده جهرمی

در مورد سند آموزش 2030 مطالب مختلفی تا کنون در رسانه ها در قالب مصاحبه، یادداشت، گفتگوی تلویزیونی، کلیپ ها و چند رسانه ای ها منتشر شده است. اما در این موارد چند نکته لازم به توجه است:
1. عمده کسانی که در مورد آموزش 2030 صحبت می کنند در مورد اینکه با چند متن مواجهیم اطلاع ندارند و یا آن ها را به صورت کامل مطالعه نکرده اند. این کار باعث می شود مطالب سطحی یا خلاف واقع منتشر شود و امکان کار علمی و کارشناسی از بین برود. این کار باعث می شود که مسئولان، دیگر به نقدهای سازنده گوش فرا ندهند. این کار باعث می شود این اسناد و سایر اسناد در حوزه های دیگر، از این به بعد، بدون توجه به مباحث و نقدهای کلیدی به پذیرش، تصویب یا اجرا در بیایند. این کار باعث می شود که ناقدان دلسوز و منصف به محاق بروند. این کار باعث می شود مجریان، اسناد بین المللی را در بیشتر خفا پیگیری کنند. این کار باعث می شود منتقدان برچسب بی اطلاعی و بیسوادی بخورند و ....
2. در آموزش 2030 به صورت مستقیم با 4 متن مواجهیم و به صورت غیر مستقیم با متون و اسناد متعدد دیگر. این چهار متن عبارتند از: سند توسعه پایدار 2030 سازمان ملل متحد، بیانیه اینچئون کره جنوبی در سال 2015، سند چارچوب اقدام برای آموزش 2030 (پاریس 2015)، سند ملی آموزش 2030 (پیشنهادی کمیسیون ملی یونسکو در ایران). لازم است تذکر دهیم که طبق مصوبه هیئت وزیران که گویا اردیبهشت ماه، لغو شده است کارگروهی به نام کارگروه ملی آموزش 2030 به صورت رسمی باید تشکیل می شد که تاکنون اساسا تشکیل جلسه هم نداده است و سند مصوب رسمی برای 2030 هم نداریم.

  • محمد صادق تراب زاده جهرمی

سالن شهید مطهری مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیه السلام، در تاریخ 25 اردیبهشت ماه 1396 میزبان نشست تخصصی حلقه خط مشی آموزشی مرکز رشد با موضوع «بررسی ابعاد سند آموزش 2030 از زاویه سازوکارهای حکمرانی به عنوان مکانیسم نفوذ» بود. در این نشست، ابتدا اهداف 17 گانه دستورکار جهانی 2030 مطرح، سپس محتوای سندهای «چارچوب اقدام آموزش 2030» و «سند ملی آموزش 2030» بیان و مورد نقد قرار گرفت. در انتها نیز به صورت تفصیلی به برخی سازوکارهای حکمرانی پنهان مندرج در این اسناد پرداخته شد.

پوستر جلسه

در کنار تحلیل های سطحی و نادرست از 2030، اذهان عمومی و تخصصی عمدتا به برخی مفاهیم خاص این اسناد از جمله تبعیض جنسیتی، آموزش جنسی، شهروندی پایدار، همجنس گرایی و ... متوجه و معطوف شده است. اما هدف اصلی این نشست آن بود که توجه ها را به سمت چالشی بزرگ تر به نام «سلب حاکمیت ملی در آموزش سبک زندگی» منصرف سازد.

حکمرانی پنهان سعی دارد با انتقال قدرت تصمیم گیری و حاکمیتی به نهادهای بین المللی، مباحثی نظیر تغییر نظام آموزشی، برنامه درسی، تربیت معلم، بورسیه های تحصیلی و .... را به اختیار خود درآورد و جمهوری اسلامی را از هر نوع اعمال نظر ارزشی در این خصوص محروم سازد. از این منظر می توان آن را «کاپیتولاسیون آموزشی-فرهنگی» نامید.

 



دریافت
مدت زمان: 7 دقیقه 29 ثانیه

دریافت
عنوان: پاورپوینت: نقد سند آموزش 2030
حجم: 2.88 مگابایت

 

  • ۰ نظر
  • ۲۷ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۰:۲۲
  • محمد صادق تراب زاده جهرمی
دریافت
عنوان: سند توسعه پایدار 2030 (انگلیسی)
حجم: 369 کیلوبایت

دریافت
عنوان: سند توسعه پایدار 2030 (ترجمه فارسی)
حجم: 17.5 مگابایت


دریافت
عنوان: بیانیه اینچئون و چارچوب عمل (انگلیسی)
حجم: 425 کیلوبایت

دریافت
عنوان: بیانیه اینچئون و چارچوب عمل (ترجمه فارسی)
حجم: 4.62 مگابایت

دریافت
عنوان: سند ملی آموزش 2030 جمهوری اسلامی ایران
حجم: 24 مگابایت
-------------------------------------------------------------------------------------------
در ادامه سایر اسناد فرعی که برای تحلیل دقیق تر سند آموزش 2030 مورد نیاز است، بارگذاری شده است:

دریافت
عنوان: بیانیه مسقط 2014- عربی
حجم: 427 کیلوبایت

دریافت نسخه انگلیسی- مسقط 2014
حجم: 358 کیلوبایت



دریافت
عنوان: بیانیه نشست آیچی ناگویا ژاپن 2014
حجم: 366 کیلوبایت


دریافت
عنوان: نامه حق تحفظ ایران نسبت به اجرای چارچوب عمل 2030
حجم: 959 کیلوبایت


دریافت
عنوان: چارچوب اقدام داکار 2000 (انگلیسی)
  • ۰ نظر
  • ۰۹ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۲:۴۶
  • میثم حاجی قربانی


کمیسیون ملی یونسکو با همکاری وزارت آموزش و پرورش، دفتر منطقه‌ای یونسکو در تهران، دفتر یونیسف در ایران، و سازمان‌های غیردولتی فعال در زمینۀ آموزش، به مناسبت هفته جهانی آموزش یونسکو، نشستی تخصصی با عنوان “مشارکت شهروندی در تحقق آموزش فراگیر، با کیفیت و مداوم“، برگزار می‌کند.

این نشست به مناسبت هفته جهانی آموزش یونسکو ( ۲۹-۲۳ آوریل ۲۰۱۷) و آغاز هفته ملی آموزش، در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ در محل کمیسیون ملی برگزار می‌شود.

از جمله اهداف این نشست، تقدیر از فعالیت‌های شاخص نهادهای غیردولتی و جامعه مدنی در ترویج دسترسی اقشار محروم و آسیب‌پذیر به آموزش با کیفیت و مداوم، جلب مشارکت شهروندی در تأمین اعتبار آموزش و فراهم‌ ساختن زمینه بحث و تبادل‌نظر بین متخصصان و نهادهای آموزشی رسمی و غیررسمی در زمینه تحقق اهداف آموزش ۲۰۳۰ است.

همچنین محورهای نشست که در چهار پانل تخصصی ارائه می‌شود، عبارتند از:

۱-  اقدامات شاخص نهادهای مردمی و غیردولتی در دسترسی اقشار آسیب پذیر به آموزش

۲- تأمین اعتبار آموزش

۳- ارتقای کیفیت در آموزش

۴- بهترین تجارب در دستیابی به آموزش فراگیر، با کیفیت و مداوم

  • ۰ نظر
  • ۰۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۷:۵۳
  • میثم حاجی قربانی

 “اولین کنفرانس بین المللی یادگیری مادام العمر برای توسعه پایدار، برای پژوهشگران و آموزشیاران آسیایی و اروپایی” ، توسط مرکز یادگیری مادام العمر آسم (ASEM LLL Hub) ، مدرسه آموزش دانمارک، دانشگاه آروس دانمارک و دانشگاه نرمال فیلیپین (Philippine Normal University) از تاریخ ۲۲ تا ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۶ (۱۲ تا ۱۴ می ۲۰۱۷  در فیلیپین) برگزار می‌شود.

محورهای کنفرانس عبارتند از:

  • برنامه‌های یادگیری مادام‌العمر برای اقشار در حاشیه‌ماندۀ جامعه
  • نقش دانشگاه‌ها در استفاده از برنامه‌های مرتبط با تدریس و یادگیری، پژوهش و خدمات، به منظور اصلاح کیفی زندگی اقشار فقیر جامعه
  • توانمندسازی افراد فقیر و در حاشیه مانده در راستای پژوهش و نوآوری پاسخگو
  • جوامع یادگیرندۀ سالم و پایدار
  • کمک دانشگاه‌ها به تولید دانش و همکاری با جوامع در تولید دانش، و بهترین تجارب در زمینه همکاری دانشگاه و جامعه با یکدیگر (پژوهش در زمینه مشارکت‌ها/ تجربه بازخوردی)
  • توسعۀ مهارت‌های زندگی برای جوامع و فعالان اجتماعی
  • همکاری‌های پایدار دانشگاه و جامعه با یکدیگر
  • توسعۀ برنامه‌های آموزشی برای جوامع ستمدیده، محروم و تحت سلطه
  • مشارکت جوامع برای توسعۀ اجتماعی و انسجام اجتماعی

هزینه شرکت در این کنفرانس، برای شرکت‌کنندگان غیر بومی (ساکن فیلیپین نباشند)، ۳۰۰ دلار آمریکاست که شامل هزینه خوراک، اقامت در هتل و درس‌افزارهای کنفرانس می‌باشد.

مهلت مقرر برای ارسال چکیده مقالات، ۱۰ فروردین ۱۳۹۶ است.

از دانشجویان دوره دکتری، آموزشیاران، صاحب‌نظران و پژوهشگران علاقه‌مند به شرکت و ارائه مقاله در این کنفرانس دعوت می‌شود تا برای ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به پایگاه اطلاعاتی

https://www.pnu.edu.ph/wp-content/uploads/2017/02/iceare-2017-information.pdf  مراجعه فرمایند.

  • ۰ نظر
  • ۰۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۷:۳۱
  • میثم حاجی قربانی